هیاهوی زمان

جولین بارنز در هیاهوی زمان به موضوع بسیار ظریفی پرداخته، به موقعیت هنرمند در عصر وحشت و استبداد. او به سراغ یکی از بزرگ‌ترین آهنگسازان قرن بیستم رفته است: دمیتری شاستاکویچ.

«هیاهوی زمان، مانند مرشد و مارگریتا، روایت دیگری است از داستان فاوست، داستان معامله‌ی یک نابغه با شیطان. بولگاکوف رمان خود را با نقل قولی از فاوست گوته آغاز می‌کند: «سرانجام، بازگو که کیستی، ای قدرتی که کمر به خدمتش بسته‌ام؛ قدرتی که خواهان شر است، اما عمل خیر می‌کند.» از همین روست که در تمام کتاب، حزب کمونیست، با تمام خادمان و کارکنانش، “قدرت” نامیده می‌شود. فاوست، در ازای فروختن روح خود به شیطان، جوانی‌اش را بازمی‌یابد و شاستاکویچ زندگی‌اش را.»/ از مقدمه‌ی مترجم