سوموی گاوها

یاسوشی اینوئه را از بهترین رمان‌نویسان ژاپنی دانسته‌اند که آن‌طور که باید و شاید شناخته نشده است. او در طول بیش از چهار دهه فعالیت نویسندگی خود حدود پنجاه رمان و دویست داستان کوتاه و بلند نوشت، و نامش چند باری برای نامزدی جایزه‌ی نوبل ادبیات به میان آمد، هرچند هرگز انتخاب نشد.

سوموی گاوها که در سال 1949 یعنی در اوضاع و احوالِ ژاپنِ پس از جنگ جهانی دوم منتشر شد، جایزه‌ی معتبر آکوتاگاوا را برای اینوئه به ارمغان آورد. داستانِ سردبیر روزنامه‌ای کوچک که تصمیم می‌گیرد همه‌چیزش را –ازجمله رابطه‌ی سه ساله با دلداده‌اش را– به خطر بیندازد و در ورزشگاه بیسبال مسابقه‌ای ترتیب دهد برای نبرد گاوها. حکایت ساده‌ای از بلندپروازی و جسارت تجاری، و سرانجام بدبینی و پوچ‌انگاری، که انگار مصداق حال‌وهوای کشوری است که هنوز نمی‌داند از شکست گریزی هست یا نیست.