آنژلیک / پاندورا

فارغ از گفته‌های فیلسوفانه، ما با بندهای زیادی به خاک وابسته‌ایم. نمی‌توان خاکستر نیاکان را به پاشنه‌ی کفش‌ها چسباند و با خود برد. حتی فقیرترین آدم هم در جایی خاطره‌ای مقدس دارد که عزیزانش را به یادش می‌آورد. مذهب یا فلسفه، همگی آیین ازلی خاطره‌ها را به انسان یادآور می‌شوند. / «آنژلیک»

نام پرومته همیشه به طور خاصی برایم ناخوشایند بوده است، زیرا هنوز در سینه‌ام منقار ابدی لاشخوری را احساس می‌کنم که به دست هرکول از چنگالش نجات یافتم. — آه ژوپیتر! عذاب مرا آیا پایانی هست؟ / »پاندورا»