ادبیات در مخاطره

ادبیات در مخاطره را می‌توان به‌نوعی عصیان تودوروف علیه آرای پیشینش دانست. او که سال‌های سال به تفسیر فرمالیستی‌اش از ادبیات شهره بود، در این کتاب کوچک از لذت ادبیات می‌گوید و معنایی که به زندگی آدمیان می‌دهد. او ستایشش را نثار شعر وردزورث می‌کند که دست جان استیوارت میل را در حضیض افسردگی گرفت و نثار قهرمانان استاندال و مولیر که در آشویتس به داد شارلوت دلبو رسیدند. تودوروف دیگر در ایام پیری تفاسیر ساختارگرایانه را کنار گذاشته و از لذت همقدم‌شدن با پرنس میشکین در خیابان‌های خلوت سن‌پترزبورگ می‌گوید.