پرویز رجبی

پرویز رجبی

پرویز رجبی در بهار ۱۳۱۸ در روستای امامقلی به دنیا آمد. کودکی را در زادگاه پدرش، روستای آق‌کند، سپری کرد و در همان‌جا به مدرسه‌ی ابتدایی رفت. در مشهد دیپلم گرفت و به استخدام اداره‌ی فرهنگ قوچان درآمد و آموزگاری پیشه کرد. در سال ۱۳۳۸ به تهران آمد و در بانک صادرات استخدام شد. در سال ۱۳۴۲ برای ادامه‌ی تحصیل به آلمان رفت. در سال ۱۳۴۹ در حالی از آلمان بازگشت که از دانشگاه گوتینگن آلمان دکترا گرفته بود. بعد از بازگشت، نخست به استخدام دانشگاه اصفهان درآمد، اما بعد توسط ساواک اخراج شد. پس از اخراج از وزارت علوم و آموزش عالی در سال ۱۳۵۳، مرکز تحقیقات ایران‌شناسی را تأسیس کرد. بعد از انقلاب این مرکز تعطیل شد و اجازهٔ ورود به دانشگاه را نیز به وی ندادند. در ۱۳۶۷ مجدداً به آلمان رفت و به مدت ۶ سال به تحقیق و تدریس در دانشگاه‌های دانشگاه ماربورگ و گوتینگن مشغول بود. در ۱۳۶۹ دیوان عدالت اداری رأی به محکومیت دانشگاه در اخراج وی داد اما این رأی توسط دانشگاه نادیده گرفته شد. سرانجام در ۱۳۷۳ به ایران بازگشت و ریاست بخش ایران‌شناسی دایرةالعمارف بزرگ اسلامی را به عهده گرفت. در سال ۱۳۷۹ بر اثر سکته‌ی مغزی و فلج‌شدنِ نیمی از بدن خانه‌نشین شد اما به کار تحقیق و ترجمه ادامه داد. پرویز رجبی در پاییز و زمستان ۱۳۸۹ یک دوره‌ی سخت بیماری و شیمی‌درمانی را تحمل کرد و سرانجام در ۲۱ بهمن‌ماه ۱۳۹۰ جهان را بدرود گفت. از آثار تألیفی او در زمینه‌ی تاریخ و ایران‌شناسی می‌توان به مجموعه‌های تاریخی زیر اشاره کرد: هزاره‌های گمشده، سده‌های گمشده، جشن‌های ایرانی، تاریخ خط میخی فارسی باستان، کریم‌خان زند و زمان او. رجبی همچنین ده‌ها جلد کتاب درباره‌ی تاریخ ایران و ایران‌شناسی به زبان فارسی ترجمه کرده است: کویرهای ایران، مارکوپولو در ایران، ماه‌عسل ایرانی، سفرنامه‌ی نیبور، شهریاری ایلام، داریوش و ایرانیان.

ادامه مطلب

ماه‌عسل ایرانی
نویسنده: ویلهلم لیتن
140,000 ریال
داریوش و ایرانیان
نویسنده: والتر هینتس
420,000 ریال
شهریاری ایلام
نویسنده: والتر هینتس
80,000 ریال