هرمان هسه

هرمان هسه

هرمان هسه در دوم ژوییه‌ی ۱۸۷۷ در کالو، واقع در ایالت وورتمبرگ آلمان، زاده شد. خانواده‌اش همه از مبلّغان پروتستان بودند. او چند سالی در گوپینگن به مدرسه‌ی مذهبی رفت و در سال ۱۸۹۱ به حوزه‌ی علمیه‌ی دیر ماولبرون پیوست تا خود را برای زندگی و کار روحانی آماده کند و سنت خانوادگی را ادامه دهد. ولی در سال ۱۸۹۲، در اثر طغیان تب خودشناسی، نظرش به جهان هستی تحول یافت و آن مدرسه را ترک کرد. اما کوشش‌هایش برای آموختن حرفه‌های مختلف به جایی نرسید و سرانجام فعالیتش در مقام کارمند کتاب‌فروشی پایاتر شد و در این شغل بود که مقدمات اصلی حرفه‌ی نویسندگی را تحصیل کرد. در ۱۹۱۲ به سوییس رفت و در ۱۹۱۹ در مونتانیولا،کنار دریاچه‌ی لوگان، اقامت گزید و در ۱۹۲۳ تابعیت کشور سوییس را پذیرفت. هسه یکی از درخشان‌ترین نویسندگان آلمانی‌نویس است و در شعر و داستان‌سرایی آثار بزرگی پدید آورده است. شاهکارهای بزرگ او در اقلیم داستان‌سرایی عبارتند از دمیان (۱۹۱۹)، گرگ بیابان (۱۹۲۷)، نارتسیس و گلدموند (۱۹۳۰)، سیدارتا (۱۹۳۱) و بازی گویچه‌های بلورین (۱۹۴۲). هسه در دوران حکومت نازی‌ها طرف قهر نظام قهار هیتلری بود. در سال ۱۹۴۶ جایزه‌ی نوبل ادبیات به او داده شد. در همان سال بود که جایزه‌ی گوته‌ی شهر فرانکفورت نصیب او گردید و در سال ۱۹۵۵ جامعه‌ی ناشران آلمان جایزه‌ی صلح خود را به او داد. هسه در سال ۱۹۶۲ در سوییس درگذشت.
 
*این متن برگرفته از مقدمه‌ی سروش حبیبی بر کتاب داستان دوست من (کنولپ) است

ادامه مطلب